Jak przewieźć Kota z punktu A do punku B? | Tragedia w ośmiu aktach

Kot to majestatyczne, ułożone, spokojne stworzenie, które potrafi medytować cały dzień. W spokoju podziwia fruwające za oknem ptaki. Nie zwraca uwagi na bzyczącą muchę. Wszelkie krzyki ludzi puszcza mimo uszu. Można by rzec, że jego feng-shui jest w idealnym stanie. Dusza unosi się nad ziemią niczym w stanie nirwany. Do czasu...

...aż nie zechcesz zabrać go na wycieczkę.

Nie uciekajmy jednak myślami do tego triumfalnego momentu, jakim jest jazda z kotem samochodem. Ucisz fanfary w głowie. Wiwatujący tłum może wrócić do domów. Spuść głowę z pokorą i dowiedz się, jak ciężką drogę musisz pokonać, by dotrzeć do tego wyśnionego celu.

Po pierwsze

w kocie na pewno obudzi się dzika bestia. Jego feng-shui zostaje zaburzone przez ciemne i złe ludzkie moce, które usiłują tylko pomyśleć o wycieczce samochodem. Nie musisz nic mówić, kot już to wie. Dzika bestia na razie tylko biega po domu, próbując zagłuszyć głos w głowie, który mówi: auto. 

Po drugie

po dzikiej gonitwie kot wreszcie się uspokoi. Usiądzie na chwilę. To te moment, w którym możesz powiedzieć mu na głos, że musi wejść do transportera, bo pojedziecie na wycieczkę. Rzucił się na ciebie? Przykro mi, ale powinieneś to przewidzieć. 

Po trzecie

próbujesz złapać kota. Biegasz za nim po domu. Donice lecą z parapetów, kosmetyki z półek, a kurz z szaf. Kot wpada w nadświetlną i nie ma opcji, byś w tym życiu go dogonił. Po za tym pamiętaj, że on ma o 8 żyć więcej. I tak polegniesz. 

Po czwarte

zapędzasz kota w kozi róg. Nie wie, gdzie się udać. Dlatego podejmuje jedyną racjonalną decyzję i przebiega po tobie. Spokojnie udaj się do apteczki. Spryskaj i opatrz rany. Załóż coś z długim rękawem i długimi nogawkami. Możesz owinąć się także kocem. Naprawdę tego nie przewidziałeś? 

Po piąte

kot zdążył o tobie zapomnieć. Ty się boisz, ale dzielnie stawiasz czoła przeciwnościom. Podchodzisz do kota od tyłu, a on... jak sprężyna wystrzela w górę. Zapomniałeś osłonić twarz? Przykro mi, naprawdę. Opatrz nowe rany i na przyszłość bądź ostrożniejszy. 

Po szóste

opatrzony i zabezpieczony idziesz do kota. Wasza gonitwa zaczyna się znów. Uciekł pod łóżko. Udaje ci się tam wczołgać. Masz drania. Nie wiesz, jak się wyczołgać, by ciągle go trzymać. Ćwiczenia wojskowe: czołganie na wstecznym przy użyciu tylko nóg, z zajętymi rękoma. Przechodzisz to z powodzeniem. 

Po siódme

zapominasz, że kota trzeba trzymać mocno. Ucieka ci. Po długiej gonitwie znów wbiega pod łózko. On się nie nauczył, ale ty tak. Trzymasz mocno. Nie puszczasz. Dobiegasz z nim do transportera. Naprawdę zapomniałeś go otworzyć? Zaczynam myśleć, że to kot jest tym mądrym. Wsadzasz kota między nogi. Ściskasz. Otwierasz transporter. Kot stawia opór. Broni się wszystkimi piętnastoma łapami. Chwila, chwila - myślisz sobie. - Skąd on ich tyle ma? 

Po ósme

udaje ci się dziada wcisnąć. Upychasz, jednocześnie zamykając transporter. Biegniesz do auta świętując już swój sukces. Niestety. Nie słyszysz fanfarów. Nie słyszysz wiwatującego na twoją cześć tłumu. Słyszysz tylko  jedno. Wrzask kota. Słyszysz go przez każdą sekundę podróży i wiesz już, że to się nigdy nie powtórzy. 

Nigdy.

Aż do następnego razu.